Bestuiving,
bevruchting en snoei bij de "moderne" komkommer
De nieuwe
komkommersoorten
hoeven niet bevrucht te worden, ze zijn parthenocarp, er is dus
vruchtzetting zonder zaadvorming. Het zijn hybride
rassen.
De bloemen komen in de bladoksels en het zijn enkel vrouwelijke
bloemen die dus geen bevruchting nodig hebben.

De zaadvaste
komkommer is gemakkelijk te herkennen aan de dikkere vorm en de
stekels op de vruchthuid. Het lijken wel grote augurken.
Hoe
moet het met de snoei?
Komkommer groeit
veel sneller dan bv een tomateplant en zal dus moeilijk klein te
houden zijn.
Onder glas gekweekt wordt de plant pas ingetopt bij twee meter
hoogte, eens ze de gewasdraad (waar de plant aan opgebonden is
met een touw), bereikt heeft. Dan wordt de plant getopt en
worden er twee scheuten aangehouden die dan afhangen tot op ongeveer
één meter van de grond.
Bij deze "nieuwe" komkommerrassen worden de zijscheuten
uit de bladoksels gehaald en de vruchten (bloemen) in die bladoksels
worden op één gezet. Het is wel aan te raden de eerste zes
bladeren geen vruchten te laten uitgroeien omdat anders de plant te
veel belast wordt en de groei zal stilvallen.
Laat de vruchten ook niet te zwaar worden, anders zal de plant aan
groei inboeten, een gewicht van 300-350g is ideaal. Beter is
"om en om" in iedere bladoksel een vrucht te laten staan
en één te verwijderen, omwile van een te grote kans op te zware
belasting van de plant.
|